तिमीलाई सम्झिनुको कारण (कविता) 

तिमीलाई सम्झिनुको 
विशेष कारणहरू छैन मसँग ।




अग्ला–अग्ला हिमालहरू देखेपनि
तिमीलाई सम्झिन्छु
गहिरा–गहिरा खोंचहरू देखेपनि
तिमीलाई सम्झिन्छु
जंगलका लहराहरू देखें भने
त्यो तिम्रो केशराशी जस्तै लाग्छ
निला–निला दह देखें भने
त्यो तिम्रो आँखाको गहिराई जस्तै लाग्छ
बगिरहने नदीको गुञ्जन सुनें भने
त्यो तिम्रो आवाज जस्तै लाग्छ
उफ्फ ! तिमीलाई सम्झाउनको लागि
सारा प्रकृतिले नै
किन पैंचो मागेको होला सुन्दरता तिमीसँग ?

हाँस्नुको कारण सोधियो भने कुनै बालकसँग
बग्नुको कारण सोधियो भने कुनै नदीसँग
उड्नुको कारण सोधियो भने कुनै चरासँग
ठडिनुको कारण सोधियो भने कुनै रुखसँग
र सम्झिनुको कारण सोधियो भने कुनै प्रेमीसँग
सोध्नेहरूले
के उत्तर पाउँछन् होला त्यस प्रश्नको ?

हो बरु
बिनाकारण हाँस्ने मान्छेलाई
बिनाकारण रुने मान्छेलाई
पागल भनिएझैं
मलाई पनि पागल भनियोस्
या त कुनै प्रेमी भनियोस्
यद्यपी म चाहन्छु
नसोधोस् कसैले मसँग
तिमीलाई सम्झिनुको कारण ।

तिमीलाई सम्झिनुको
विशेष कारणहरू छैन मसँग ।
-x-x-x-

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ठूलो मान्छे (निबन्ध)

Image
मलाई ठूलो मान्छे बन्न मन लाग्छ । सानोमा हजुरबुवाले आशिर्वाद दिनुहुदा ठूलो मान्छे बनेस् भन्नुहुन्थ्यो । सायद त्यसैले पनि हो कि मलाई ठूलो मान्छे बन्न मन लागेको । के भनिन्छ भने बाल्यकालमा जुन कुराको गहिरो छाप पर्छ त्यो छापले मान्छेलाई जीवनभरी पछ्याउँछ रे ! मलाई पनि सानोमा हजुरबुवाबाट पाएको आशिर्वादको त्यस्तै छाप परेको हुनुपर्छ । हजुरबुवाले ठूलो मान्छे बनेस् भनेर आशिर्वाद त दिनुभयो, तर ठूलो मान्छे कसरी बन्ने भन्ने कुरा नबताइकनै जानुभयो । सायद त्यसैले अहिले मलाई ठूलो मान्छे बन्नको लागि समस्या पैदा भएको हुनसक्छ । हजुरबुवाले मलाई ठूलो मान्छे बनेस् भनेर आशिर्वाद दिनुको कारण के हो ? मलाई के लाग्छ भने मान्छेले आफ्नो जीवनकालभरी पूरा हुन नसकेका रहर र सपनाहरू आफ्ना सन्तानहरूमा आरोपित गर्न चाहन्छन् । त्यसैले मेरो हजुरबुवाले पनि आफू ठूलो मान्छे बन्नको लागी गरेका प्रयत्न र प्रयासहरू खेर गएकै कारण आफ्ना रहर र सपनाहरू म माथी आरोपित गर्नुभएको हो कि ! त्यसो भए के वहाँ ठूलो मान्छे हुनुहुन्थेन ? होइन, मेरो लागि त वहाँ सधैं ठूलै मान्छे हुनुहुन्थ्यो । अचेल हजुरबुवा हुनुहुन्न, घरतिरको...
Read more

‘एक झोँका हावा’ले ल्याएको सुगन्ध

Image
गजलकार विनोद अनुज चितवनको गजल लेखनले चर्चा पाउन थालेको त्यति लामो समय भएको छैन । समग्र नेपालकै गजल लेखनको विकासक्रम हेर्दा पनि यसले आफुलाई आकर्षणको केन्द्रको रूपमा स्थापित गर्न थालेको समयावधी भनेको पछिल्लो अढाई/एक दशक यताको समयावधी नै हो । यद्यपी छोटै समयको अन्तरालमा गजल लेखन नेपाली साहित्यको केन्द्रमा स्थापित हुँदै गएको सत्यलाई भने अब कसैले पनि नकार्न सक्ने स्थिती छैन । त्यसमाथी गजल लेखनमा युवा सर्जकहरूको प्रवेशले त यो क्षेत्र दिनानुदिन उर्वर बन्दै गइरहेको देखिन्छ ।  युवा गजलकारहरूको त्यहि भीडमा मिसिएर आफ्नो सक्रिय उपस्थिती जनाउँदै आइरहेका एकजना शब्दशिल्पी सर्जक हुन् गजलकार विनोद अनुज । उनको परिचय अब गजल लेख्नेहरूको भीडमा पनि टाढैबाट चिनिन सक्ने गजलकारको रुपमा स्थापित हुने देखिन्छ । उनको पहिलो गजल संग्रह ‘एक झोंका हावा’मा संग्रहित ५६ वटा गजलहरूमध्येका अधिकांश गजलहरूले यहि कुराको संकेत गरेको छ ।  गजलकार अनुज चितवनको साहित्यिक माहोलमा विशेषगरी गजल लेखनकै लागि चिनिएको नाम हो । गजल लेखनमा लागेर उनले आफ्नो जीवनको उर्वर एक दशक समयको लगानी गरिसकेका छन् । एक रेडियोकर्मी...
Read more

'गालिबको चिहान'माथी कविताको स्मारक (कृति चर्चा)

Image
प्रकाश सायमी – यो नाम स्वयंमा एउटा पारिभाषिक शब्द जस्तो भइसकेको छ । किनकी सिर्जनाका अनेकन् विधाहरूमा उनि स्थापित छन् । चलचित्रकर्मी, रेडियोकर्मी, गीतकार, नाटककार, संगीत मर्मज्ञ, कवि उनका परिचयका हाँगाबिगाहरू हुन् । यीमध्ये कुनै पनि विधाबाट अलग बनाएर उनको परिचयलाई परिभाषित गर्न खोज्ने हो भने त्यो परिचय सम्पूर्ण पातहरू झरिसकेको, हाँगाबिगा भाँच्चिएर पनि ठडिरहेको एउटा कुरुप रूखजस्तो हुने पक्का छ । बहुआयामिक परिचय र व्यक्तित्वको स्तम्भ बनिसकेका उनै प्रकाश सायमीको पछिलो कृति ‘गालिबको चिहान र अरू कविता’ यतिबेला बजारमा चर्चाको विषय बनिरहेको छ । यद्यपी ‘विक्रमाब्द २०३६ सालमा भाषा आन्दोलनको सिलसिलामा नेवार भाषामा कविता लेखेर छपाएपछि कवि भएको वा कविको रूपमा चिनिएको’ भनेर स्वीकारेका उनको यो कृति (गालिबको चिहान र अरू कविता) उनले व्यतित गरेर आएको त्यहि कालखण्डको ‘फ्ल्यासब्याक’ हो कि जस्तो पनि प्रतीत हुन्छ । किनकी उनले यसमा भाषा आन्दोलनको क्रममा छापिएको आफ्नो त्यहि कविता ‘जिगू ख्वाःपा’ देखि लिएर वि.सं. २०५६ सालमा प्रकाशित आफ्नै कविता सङ्ग्रह ‘ई सलाईका काँटीहरू’को शीर्ष कविता सम...
Read more